["Ethos, EarlyView. ", "\nAbstract\nThis auto‐ethnographic analysis describes the loss of my ethical worldview and my attempts to regain it following the October 7th Hamas attack on Israel and the subsequent Israeli retaliation. On October 7th, I was unable to feel compassion for the people of Gaza or to take action against the Israeli retaliation, aspects that I used to see as foundational to my humanistic worldview. As I lost my intuitive understanding of humanism, I realized that it had become to me what Hannah Arendt defined as a “frozen” thought, a fixed and unquestioned concept. Drawing upon my attempts to “defrost” my humanistic worldview, this essay critically considers Arendt's theorization and offers an ethical perspective that is grounded on ambiguity rather than on clear and fixed concepts. Focusing on these internal processes also illuminates the moral atmosphere that enables an Israeli public discourse that largely facilitates the violent retaliation against Palestinians.\n\nהומניזם לאחר השבר: על קריסתן של וודאויות מוסריות\nניתוח אוטו־אתנוגרפי זה מתאר את אובדן תפיסת העולם האתית שלי ואת הניסיונות להשיבה בעקבות מתקפת חמאס על ישראל ב־7 באוקטובר 2023, והתגובה הצבאית הישראלית שבאה לאחריה. ב־7 באוקטובר לא הצלחתי לחוש חמלה כלפי תושבי עזה או לפעול נגד המתקפה הישראלית, מרכיבים שבעבר ראיתי כיסודיים לתפיסת העולם ההומניסטית שלי. כאשר איבדתי את ההבנה האינטואיטיבית שלי לגבי הומניזם, הבנתי שהוא הפך עבורי למה שחנה ארנדט הגדירה כ“מחשבה קפואה”, מושג קבוע שאינו מוטל עוד בספק. מתוך ניסיונותיי “להפשיר” את תפיסת העולם ההומניסטית שלי, המאמר בוחן באופן ביקורתי את התיאוריה של ארנדט ומציע אתיקה המעוגנת בעמימות ולא במושגים ברורים וקבועים. ההתמקדות בתהליכים פנימיים אלה מאירה גם את האווירה המוסרית המאפשרת שיח ציבורי ישראלי המקל במידה רבה על התגובה האלימה כלפי פלסטינים.\n\nالإنسانيّة ما بعد الانهيار: عن تهاوي اليقينيّات الأخلاقيّة\nيصف هذا التحليل الإثنوغرافي الذاتي فقداني لرؤيتي الأخلاقية للعالم ومحاولاتي لاستعادتها في أعقاب هجوم حماس على إسرائيل في 7 تشرين الأول أكتوبر 2023، والرد العسكري الإسرائيلي اللاحق. في ذلك اليوم، عجزتُ عن الشعور بالتعاطف مع شعب غزة أو التحرك ضد الهجوم الإسرائيلي، وهما عنصران كنت أعتبرهما أساسيين في رؤيتي الإنسانية للعالم. ومع فقداني لفهمي البديهي للإنسانية، أدركتُ أنها أصبحت بالنسبة لي ما أسمته حنه أرندت “فكراً جامداً”، أي مفهوماً ثابتاً لا جدال فيه. وفي محاولاتي لإعادة إحياء رؤيتي الإنسانية للعالم، تُحلل هذه المقالة نظرية أرندت تحليلًا نقديًاً، وتقترح أخلاقاً تقوم على الغموض بدلًا من المفاهيم الواضحة والثابتة. كما إنّ التركيز على هذه العمليات الداخلية يًسَلِّطُ الضوء على المناخ الأخلاقي الذي يُتيح الخطاب العام الإسرائيلي الذي يُسهّل إلى حد كبير الرد العنيف على الفلسطينيين.\n"]